2 komentarze
Są takie chwile, w których nie potrzeba nic więcej, jak tylko patrzeć. Lub słuchać. Lub po prostu być. Momenty, w których doświadczamy piękna świata. Nie takiego powierzchownego piękna — kwiatek jest ładny, więc świat jest ładny — lecz piękna znacznie głębszego, piękna metafizycznego. Zwracam na to uwagę, bowiem doświadczenie to wraca ostatnio do mnie z dość dużą częstotliwością.
« Wcześniejsze wpisy Późniejsze wpisy »
SZUKAJ
Kuba Pakulski:
Szczecinianin, mieszkający aktualnie w Warszawie, a myślący głównie o powrocie na lubuską wieś. Radykalnie umiarkowany czerwony liberał. Nieskrywany amator
pytania "Jak można to zrobić prościej, taniej i wydajniej?".
Blog poświęcony jest ideom maści wszelakiej - od nowych perspektyw rozwoju, komentarzy ekonomicznych, po niestygnące spory polityczno-filozoficzne.
Czasem coś policzę, czasem zajrzę do słownika, innym razem skrócę trzy stulecia sporu filozoficznego do trzech akapitów i aż sam się tym zdziwię.
